Donderdag 1 oktober tot en met zondag 8 november
Jaap Paauwe
Hille Pijlman
Maarten van Noort
Arno Dubbers
Glenn Priester
Vernissage zaterdag 10 oktober 2026
Motto: ‘Vrij op eigen wijze’
De tentoonstelling bekijkend en bladerend door de bijbehorende publicatie lijkt er op het eerste oog weinig gemeenschappelijks in de gepresenteerde tekeningen en schilderijen, daarvoor lopen de stijlopvattingen teveel uiteen. Daarmee is meteen (een deel van) het motto van de expositie verklaard en zou dit bericht hier kunnen stoppen.
Er valt echter iets meer te melden.
De betreffende kunstenaars kennen elkaar nu vijfenvijftig jaar, sinds zij in 1971 samen met een stel anderen hun studie begonnen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Reüniebijeenkomsten van deze jaargroep hebben in het nabije verleden geleid tot eerdere gezamenlijke tentoonstellingen – in wisselende samenstellingen.
Een tweede overeenkomst is gelegen in de aard van hun studie aan de Haagse academie, die – zeker in vergelijking met de actuele trends in het kunstonderwijs – klassiek genoemd mag worden en sterk op de waarneming gestoeld. Met name hun aandacht voor een adequate materiaalbehandeling, in overeenstemming met het afgebeelde onderwerp, vertoont sporen van de genoten opleiding in het verleden.
Daarmee verschillen zij van jongere generaties – ook in andere kunstdisciplines – die hun accenten meer verschoven lijken te hebben naar maatschappijkritische intenties, met een nadrukkelijke rol voor afkomst en gender, en minder aandacht voor materiaaltechnische kwaliteiten.
De kunstenaars op deze tentoonstelling zijn daarentegen van mening dat het enige wat telt – en uiteindelijk overblijft – het gemaakte object zèlf is en de beeldende kwaliteit ervan. De wereld wordt door hen ‘becommentarieerd’ vanuit de waarneming, niet vanuit sociaalmaatschappelijke intenties. Inhoudelijke interpretaties laten zij daarom aan de beschouwer, de ruimte om daarin van opvatting te verschillen is daarmee het grootst.
Zoals in bovenstaande al is aangegeven, behoort deze groep kunstenaars tot de oudere generatie. Allen zijn de 70 reeds gepasseerd – de oudste is van 1947, de jongste van 1953.
‘Het ligt niet in mijn aard om in deze levensfase te wachten tot het donker wordt…’ schrijft een van de deelnemers in de persoonlijke inleiding op zijn werk. Het citaat kan zowel letterlijk als overdrachtelijk geïnterpreteerd worden, want inderdaad, in de spreekwoordelijke ‘herfst van het leven’ blijkt de drang tot produceren en/of in het volle licht te exposeren nog nadrukkelijk aanwezig. Bovendien verschaffen de bereikte leeftijd en ervaring een bruikbaar excuus om ‘zonder last of ruggespraak’ op eigen wijze vrij door het beeldend domein te laveren. Daarvan getuigen de vele tekeningen, aquarellen, afdrukken, collages en schilderijen die op deze tentoonstelling te zien zijn. De expositie wordt begeleid door een rijkelijk geïllustreerde publicatie – in beperkte oplage – waarin elk van de deelnemers een beknopte inleiding geeft op het getoonde werk.