Donderdag 9 juli t/m zondag 16 augustus 2026
Gerda Muizenbelt
Kleur als bevrijding.
Het is alweer bijna 55 jaar geleden, nog voor Gerda Muizenbelt haar opleiding aan de Kunstacademie van Tilburg, dat zij zich liet inspireren door haar grote held Karel Willink. Haar schilderijen oogden toen bijna als surrealistische AI-foto’s. Op de Kunstacademie echter was het toen ‘not done’ om fotografisch te schilderen. Er moest vanuit de buik worden geschilderd.
Langzaamaan ontdekte Gerda in die vijf jaar daar haar nieuwe helden namelijk de schilders uit de Cobra Stijl periode zoals Karel Appel en Corneille. Dat is altijd zo gebleven, al schuwt zij het figuratieve schilderwerk ook niet helemaal, als het maar tot een nieuwe werkelijkheid leidt. Haar thematiek krijgt gestalte in uiteenlopende relaties tussen mens en dier. Eenduidigheid is haar vreemd, zij beseft dat stijlvarianten en stijlbreuken zich regelmatig voordoen waardoor zij herhaaldelijk balanceert op het slappe koord tussen figuratie en abstractie.
Kunst is voor Muizebelt een samenkomen van zien en begrijpen. Het schept dikwijls een afstand waardoor men opeens dingen helderder kan gaan zien, echter in onze moderne tijd zitten de ‘vastgeketenden in Plato’s grot’ met hun mobieltjes in de hand en zien het schermpje voor de werkelijkheid aan.
Muizebelt haar werkelijkheid gaat niet direct gebukt onder een loodzware last. Het gaat dikwijls over de tijdloze gevoelens van mensen en dieren zoals angst, agressie, kwetsbaarheid en verlangens.